__TOC__ uparty () ,
przymiotnik (1.1) (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś (1.2) (o rzeczach) będący wyrazem czyjegoś uporu, trwający, utrzymujący się długo, uporczywie
(1)
(1.2) Z upartą cierpliwością krążył dokoła Nory, trzymając się z daleka jak gdyby czekał na jej przyzwolenie.
(1.1) wytrwały, zacięty, natarczywy
upór, upartość, uparciuch upierać się, uprzeć się uparcie uparty jak baran • uparty jak kozioł • uparty jak muł • uparty jak osioł • na upartego • dziecko uparte niewiele warte
angielski: (1.1) obstinate, stubborn arabski: (1.1) عنيد (ʿanīd), جامح (ǧāmiḥ), صليب (ṣalīb) baskijski: (1.1) temati, setatsu, burugogor, egoskor białoruski: (1.1) упарты; (1.2) упарты cerkiewnosłowiański: (1.1) жестоковыйный duński: (1.1) stædig esperanto: (1.1) obstina fiński: (1.1) itsepäinen francuski: (1.1) enteté, obstiné, opiniâtre hiszpański: (1.1) obstinado, terco, testarudo, tozudo; (1.2) tenaz, pertinaz, persistente jidysz: (1.1) פֿאַרעקשנט (faraksznt) kataloński: (1.1) tossut niderlandzki: (1.1) koppig niemiecki: (1.1) stur nowogrecki: (1.1) πεισματάρης, επίμονος rosyjski: (1.1) упрямый; (1.2) упрямый szwedzki: (1.1) envis, egensinnig, obstinat, halsstarrig, hårdnackad, styvnackad, omedgörlig, trotsig, trilsk ukraiński: (1.1) упе́ртий, наполе́гливий węgierski: (1.1) önfejű wilamowski: (1.1) upartiḱ, upartik włoski: (1.1) caparbio, cocciuto, testardo, ostinato, restio
uparty ()
przymiotnik (1.1) uparty przysłówek (2.1) uparcie
(1.1) upartiḱ (2.1) upartiḱ