upić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( upijać) (1.1) wziąć łyka z wierzchu (1.2) doprowadzić kogoś do stanu upojenia alkoholowego czasownik zwrotny dokonany upić się ( upijać się) (2.1) wejść w stan upojenia alkoholowego, stać się pijanym
(1.1-2)
(1.1) nadpić (1.2) spoić; spić (2.1) spić się, schlać się, skuć się; nawalić się, najebać się, napierdolić się, ubzdryngolić się
upicie , upijanie , picie , pijanie , pijalnia , pijawka , pijak , pijaczka , pijawa , pijus , pijaństwo upijać , pić niedopity, pitny
upić się jak świnia
(1.1-2) (2.1) białoruski: (2.1) напіцца czeski: (2.1) opít se duński: (2.1) blive beruset / stiv esperanto: (2.1) ebriiĝi rosyjski: (1.1) отпи́ть; (1.2) напои́ть; (2.1) напи́ться słowacki: (2.1) opiť sa węgierski: (2.1) berúg wilamowski: (2.1) ōłoppyn