upijać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( upić) (1.1) brać łyka z wierzchu (1.2) doprowadzać kogoś do stanu upojenia alkoholowego czasownik zwrotny niedokonany upijać się ( upić się) (2.1) pić alkohol, wchodzić w stan upojenia alkoholowego, stawać się pijanym
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Upić piankę z piwa. (1.1) Pan kasjer upił trochę herbaty, dolał araku, znowu upił i znowu dolał.Bolesław Prus, Omyłka (1.2) Upiła mnie, a później zaprowadziła do swojego mieszkania. (2.1) Upiłem się wczoraj czterema piwami.
(1.2) spijać, spajać (2.1) spijać się; spajać się;
picie , upijanie , pijaństwo , pijawa , pijus , pijaczka , pijak / pić pitny
kto się co dzień upija, klin klinem wybija <
angielski: (1.1) drink; (1.2) inebriate, intoxicate; (2.1) tipple, get canned, tope, to get drunk arabski: (2.1) سكر baskijski: (1.2) mozkorrarazi, mozkortu; (2.1) mozkortu duński: (1.2) beruse francuski: (1.2) griser; (2.1) s'abreuver hiszpański: (2.1) emborracharse, embriagarse ido: (1.2) ebrieskar islandzki: (1.2) fylla litewski: (2.1) pasigerti, prisigerti niemiecki: (1.2) berauschen; (2.1) sich betrinken, saufen, sich ertränken rosyjski: (1.1) отпива́ть; (1.2) напа́ивать; (2.1) напива́ться słowacki: (1.2) opíjať; (2.1) opíjať sa węgierski: (1.2) megrészegít włoski: (1.2) ubriacare; (2.1) sbevezzare, ubriacarsi