jałówka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica, głównie w odniesieniu do krów (1.2) młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica zwierzęcia łownego
(1.1-2)
(1.1) W całej wsi ani jeden gospodarz nie miał nie tylko szkapy, ale nawet źrebięcia; niektórzy posiadali krowy, jałówki i cielęta, a jeden z kolonistów, Lejba Koniecpolski, posiadał tylko dwie brodate kozyStefan Żeromski, Syzyfowe prace (wyd. 1934).
(1.2) jałówka + (czego)
(1.1) roczne / cielne jałówki
(1.1) cielica, jałowica; jałoszka; jałochna;
(1.1) krowa
jałowica , jałoszka , jałochna , jałowość jałóweczka wyjaławiać , jałowieć jałowy jałowo
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
angielski: (1.1) heifer białoruski: (1.1) ялаўка (âlaŭka), ялавіца (âlavìca) bułgarski: (1.1) юница (ûnica) czeski: (1.1) jalovice duński: (1.1) kvie esperanto: (1.1) guno, bovidino fiński: (1.1) hieho francuski: (1.1) génisse grenlandzki: (1.1) norraatsoq hiszpański: (1.1) novilla , ternera , becerra islandzki: (1.1) kvíga kazachski: (1.1) тана (tana), тайынша (tayınşa), қашар litewski: (1.1) telyčia łaciński: (1.1) vitula , iunix , vaccula łotewski: (1.1) tele niemiecki: (1.1) Färse , Sterke , Kalbe , Kalbin norweski (bokmål): (1.1) kvige norweski (nynorsk): (1.1) kvige nowogrecki: (1.1) δαμάλα (damála) portugalski: (1.1) novilha , bezerra rosyjski: (1.1) яловка (âlovka), тёлка (tёlka) słowacki: (1.1) jalovica starogrecki: (1.1) δάμαλις (dámalis) szwedzki: (1.1) kviga ukraiński: (1.1) телиця (telicâ) węgierski: (1.1) üsző wilamowski: (1.1) kołw , kałf włoski: (1.1) giovenca , scottona , vitella