__TOC__ kopyto ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków; (1.2) stopa lub noga (1.3) drewniane narzędzie szewskie służące do formowania obuwia; (1.4) metalowe narzędzie szewskie służące jako podpora, np. podczas wbijania gwoździ w podeszwę (1.5) rodzaj sztucznej przynęty na ryby (1.6) pistolet
(1.1-6)
(1.1) Konie chrapały i wyprężone ich nogi silnie biły kopytami w twardą drogę, żeby się na niej utrzymać. (1.2) Zabieraj stąd te swoje kopyta! (1.3) Pilnuj szewcze kopyta.
(1.3) prawidło (1.6) gnat, klamka
kopytnik , kopytka , Kopydłowo , kopytne , przykopytnik kopytko kopytny, kopytowy
ruszyć z kopyta • wyciągnąć kopyta • zjeść konia z kopytami • na jedno kopyto • skarżypyta bez kopyta • przerobić na własne kopyto • włazić z kopytami
→ 'kopyto'
zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
(1.6) albański: (1.1) thundër angielski: (1.1) hoof baskijski: (1.1) apatx; (1.3) orkoi białoruski: (1.1) капыт bułgarski: (1.1) копито duński: (1.1) hov esperanto: (1.1) hufo farerski: (1.1) hógvur fiński: (1.1) kavio francuski: (1.1) sabot hiszpański: (1.1) pezuña , casco ; (1.3) horma islandzki: (1.1) hófur japoński: (1.1) kazachski: (1.1) тұяқ niderlandzki: (1.1) hoef niemiecki: (1.1) Huf norweski (bokmål): (1.1) hov nowogrecki: (1.1) οπλή rosyjski: (1.1) копыто słowacki: (1.1) kopyto ; (1.3) kopyto szwedzki: (1.1) hov turecki: (1.1) toynak ukraiński: (1.1) копито węgierski: (1.1) pata wilamowski: (1.1) huf , hu̐f , hüf , kopyt ; (1.3) łȧjst
kopyto ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kopyto (1.2) kopyto (narzędzie służące do formowania obuwia)
(1.1-2)
na jedno kopyto
kopyto ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kopyto (1.2) kopyto (narzędzie szewskie)
(1.1) konské kopytá (1.2) natiahnuť topánku na kopyto
kopýtko , kopytník , kopýtkovité , kopytár kopytový, kopytný
rozniesť niečo na kopytách • otrčiť kopytá • všetko je na jedno kopyto