trzcina ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach; (1.2) zbiorowisko, zarośla trzciny (1.1); teren porośnięty trzciną (1.1) (1.3) materiał otrzymywany z trzciny (1.1) (1.4) łodyga trzciny (1.1) używana dawniej jako narzędzie kary
(1.1-4)
(1.1) Jak jasno się sylweta rybaka odcina, / Co stoi w łodzi, prosty i gibki, jak trzcina…Maria Konopnicka: Chiaia. (1.2) W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie (…)Jan Brzechwa: Chrząszcz.. (1.3) Bardzo podobają mi się meble robione z trzciny. (1.4) Trzcina znów grzmi na katedrzeWiktor Gomulicki: Wspomnienia niebieskiego mundurka..
(1.1) trzcina cukrowa
(1.2) szuwar, szuwary, trzcinowisko
trzcinowisko trzcinka trzcinowaty, trzcinowy
trzcina ojcowska
angielski: (1.1) reed; (1.3) cane arabski: (1.1) قصب białoruski: (1.1) трыснёг ; (1.2) трысцё bułgarski: (1.1) тръстика czeski: třtina esperanto: kano francuski: (1.1) roseau hiszpański: (1.1) caña , cañuela , junco cálamo ; (1.2) cañaveral ; (1.3) caña (1.4) junco , vara kaszubski: (1.1) strzëna niemiecki: (1.1) Schilf ; (1.2) Schilf nowogrecki: (1.1) καλαμιά ; (1.2) καλαμιώνας ; (1.3) καλάμι nowopruski: (1.1) druggis ; (1.2) druggis ; (1.3) druggis ; (1.4) druggis rosyjski: (1.1) тростник staropruski: (1.1) drogis ; (1.2) drogis ; (1.3) drogis ; (1.4) drogis ukraiński: (1.1) очерет ; (1.2) тростина , очерет ; (1.3) тростина wilamowski: (1.1) riyriḱ , riyrig