bój () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) starcie zbrojne walczących stron (1.2) zacięty spór, gwałtowne starcie (1.3) jedno podejście do sztangi wykonywane w podnoszeniu ciężarów (rwaniu albo podrzucie)
(2.1) 2
(1.1) Myśl nowa blaski promiennymi • Dziś wiedzie nas na bój, na trudMiędzynarodówka. (1.3) Zawodnik nie zaliczył tego boju. (2.1) Nie bój się, jestem przy tobieH. Sienkiewicz: W pustyni i w puszczy.
(1.1) zażarty / krwawy bój • stanąć do boju • plac boju • bój na śmierć i życie • rwać się do boju
(1.1) walka, bitwa
boisko , bojownica , bojowanie , bójka , pobojowisko , bojownik , bojowniczka , bojówki, bojowość , bojowiec , bojówka , bojówkarz , bojówkarka bojowy, bojówkarski, bojówkowy bojowo bojować boje homeryckie
angielski: (1.1) fray, combat arabski: (1.1) قتال białoruski: (1.1) бой ; (1.2) бой cerkiewnosłowiański: (1.1) брань ; (1.2) брань nowopruski: (1.1) ulinsnā rosyjski: (1.1) бой sanskryt: (1.1) आयोधन ukraiński: (1.1) бій włoski: (1.1) lotta , battaglia , combattimento