wyrok ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego; (1.2) zwykle w los, przeznaczenie
(1.1-2)
(1.1) Na sali rozpraw zapadły wysokie wyroki.
(1.1) surowy / łagodny wyrok • wyrok w I / II instancji • wyrok prawomocny / nieprawomocny • wyrok częściowy / łączny • sprawiedliwy wyrok • wyrok dożywocia / eksmisyjny / rozwodowy / śmierci / nakazowy / zaoczny • ogłosić wyrok • ogłoszenie wyroku • glosa do wyroku • apelacja od wyroku • kasacja wyroku
(1.1) orzeczenie
(1.1) proces
(1.1) sentencja
wyrokowiec , wyrocznia , wyrokowanie wyrokować
salomonowy wyrok
angielski: (1.1) sentence, judgment białoruski: (1.1) прыгавор , прысуд duński: (1.1) dom esperanto: (1.1) juĝo, verdikto hiszpański: (1.1) fallo , veredicto , sentencia kaszubski: (1.1) wërok / wirok łotewski: (1.1) spriedums niderlandzki: (1.1) vonnis , oordeel niemiecki: (1.1) Gerichtsurteil , Urteil ; (1.2) Urteil romansz: (1.1) sentenzia rosyjski: (1.1) приговор szwedzki: (1.1) dom ukraiński: (1.1) вирок wilamowski: (1.1) urtael , ürtal włoski: (1.1) sentenza ; (1.2) destino , fato