elewacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zewnętrzna powierzchnia ściany budynku z wszystkimi znajdującymi się na niej elementami; (1.2) wysokość ciała niebieskiego podawana w stopniach; kąt zawarty między horyzontem a prostą skierowaną do ciała niebieskiego (1.3) twarzDanuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa technicznego. Determinologizacja wyrazów z leksyki specjalnej, „Poradnik Językowy” nr 3/1979, s. 130.
(1.1-3)
(1.1) elewacja budynku / domu / szkoły • elewacja z cegły / cegły klinkierowej / drewna / kamienia / klinkieru / sidingu • kłaść / położyć / robić / zrobić / wykonać / wykończyć elewację (1.1) elewacja słońca
(1.2) wysokość
(1.1) fasada
(1.3) angielski: (1.1) elevation duński: (1.1) facade hiszpański: (1.1) fachada ; (1.2) altura niemiecki: (1.2) Elevation nowogrecki: (1.1) πρόσοψη ; (1.2) ύψος włoski: (1.1) alzata