zdarzać ()
,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) sprawiać, stawać się przyczyną czegoś czasownik zwrotny niedokonany zdarzać się (2.1) wydarzać się, trafiać się
(1.1) (2.1)
(1.1) Traf zdarzył, że pan Łęcki, nie mogąc już ukryć zabiegów Wokulskiego o pannę Izabelę, zapytał księcia o zdanie o Wokulskim i o radę. (2.1) W razach, kiedy zdarzał się spór między uczniem i nauczycielem Polakiem, dyrektor i inspektor stawali zawsze i bezwarunkowo po stronie ucznia, zmniejszali winę, a gdy niepodobna było inaczej, wypraszali u nauczyciela Polaka odpuszczenie kary. (2.1) Właśnie przed dwoma tygodniami zdarzył mu się wypadek niezwykły.
zdarzanie , wydarzenie
angielski: (2.1) happen arabski: (2.1) وقع duński: (2.1) ske, hænde, indtræffe, indtræde, forekomme, finde sted, træffe sig esperanto: (2.1) okazi hawajski: (2.1) hana japoński: (2.1) 起こる jidysz: (2.1) טרעפֿן זיך (trefn zich), זײַן (zajn) rosyjski: (2.1) случаться szwedzki: (2.1) inträffa, förekomma