odbywać () ,
czasownik przechodni niedokonany ( odbyć) (1.1) robić coś lub brać udział w wykonywaniu czegoś; uczestniczyć w czymś (1.2) karmić i poić bydło (1.3) odrzucać roszczenia powoda (1.4) pozbywać się, oddawać (1.5) wydalać z organizmu (1.6) rodzić (1.7) odstępować za pieniądze, sprzedawać (1.8) wydawać, trwonić (o majątku, pieniądzach) (1.9) unieważniać, oddalać, odwoływać, umarzać (1.10) załatwiać, odprawiać czasownik zwrotny niedokonany odbywać się ( odbyć się) (2.1) mieć miejsce, dziać się, dokonywać się
(1.1) (2.1)
(1.1) (…) a w krótkich przerwach Miecio z miną bohatera, który odbył zwycięską kampanię, opowiadał matce swoje egzaminowe przygody. (1.1) Całą podróż aż do Lyonu odbył jak najspokojniej (…) (1.7) Na targu nieznajomym towaru odbywa. (1.8) […] bo to radzi przepijają, co ojcowie zbiorą, zwłaszcza u zamożystych. Bo mu lekko przyszło, iż na to nie robił, lekko też odbywa. (2.1) Tylko trzy razy pani Borowiczowa zaprowadziła jedynaka z hotelu, na południowe lekcje do profesora, już bowiem czwartego dnia odbył się pierwszy egzamin z języka rosyjskiego.
(1.1) odbywać +
(1.1) odbywać służbę wojskową / praktyki / studia / kurację
odbywanie , odbycie , bycie , bywalec odbyć
angielski: (1.1) do, rozmowę: have; (2.1) take place białoruski: (1.1) адбываць chiński standardowy: (2.1) 举行 (jǔxíng) czeski: (1.1) absolvovat duński: (2.1) foregå esperanto: (2.1) okazi francuski: (1.1) faire; (2.1) se tenir, avoir lieu jidysz: (2.1) זײַן (zajn) łaciński: (1.1) possideo, sum; (2.1) fio, accido niderlandzki: (1.1) hebben, maken; (2.1) plaatsvinden, plaatshebben niemiecki: (2.1) stattfinden rosyjski: (1.1) участвовать; (2.1) случаться włoski: (1.1) fare, svolgere, compiere; (2.1) svolgersi, avvenire
(1.4-1.6)