starożytny ()
, ,
przymiotnik relacyjny (1.1) związany ze starożytnością, dotyczący starożytności (1.2) istniejący od bardzo dawna
(1.1-2)
(1.1) W starożytnym Rzymie obraza majestatu była traktowana na równi ze zdradą państwa, a karą za jej dokonanie była śmierć i konfiskata majątku. (1.1) U starożytnych Egipcjan kanop było zawsze cztery: o pokrywie rzeźbionej na kształt człowieka, pawiana, sokoła i szakala, odpowiednio dla wątroby, płuc, jelit i żołądka. (1.1) Szmaragd jest stosowany w jubilerstwie od czasów starożytnych.
(1.1) starożytna Grecja • starożytny Rzym
(1.1) antyczny (1.2) odwieczny, prastary, dawny
(1.1) nowożytny, współczesny, nowoczesny, ponowoczesny
stary , starożytność , starożytnik , starożytni starożytnie późnostarożytny, stary
angielski: (1.1) ancient baskijski: (1.1) antzinako bułgarski: (1.1) античен czeski: (1.1) starověký duński: (1.1) antik, forhistorisk; (1.2) gammeldags esperanto: (1.1) antikva francuski: (1.1) antique hebrajski: (1.1) עתיק (atik) hiszpański: (1.1) antiguo; (1.2) antiguo łaciński: (1.1) antiquus marathi: (1.2) प्राचीन niderlandzki: (1.1) oud niemiecki: (1.1) altertümlich, antik nowogrecki: (1.1) αρχαίος portugalski: (1.1) antigo rosyjski: (1.1) античный, древний; (1.2) древний słowacki: (1.1) staroveký szwedzki: (1.1) antik; (1.2) antik ukraiński: (1.1) античний, стародавній; (1.2) старожитній walijski: (1.1) hynafol; (1.2) hynafol wilamowski: (1.1) ȧntyś; (1.2) ȧntyś włoski: (1.1) antico; (1.2) antico