munsztuk ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) połączone ze sobą metalowe drążki, wkładane do pyska narowistym koniom, służące do powodowania koniem; rodzaj kiełzna; (1.2) ustnik instrumentu muzycznego lub ustnik fajki (1.3) część zwijki papierosa albo część fajki, trzymana przez palacza w ustach
(1.1)
(1.1) Huon von Sagar mocno chwycił konia za wodze przy munsztuku. (1.2) [...] przynajmniej w niedzielę i dni święte, co samo na wolą się daje, gdyż to dobrowolne rzeczy być mają, aby, gdy trębacz przez munsztuk rano da hasło, na [...]Stanisław Niemojewski, Pamiętnik Stanisława Niemojewskiego, 1606-1608 (1.2) [...] wydano rozkaz, że za pierwszym cichym zatrąbieniem przez munsztuk wszyscy mają siadać na koń i stawać w gotowości.Henryk Sienkiewicz, Potop (1.3) Paliła papierosy z długim munsztukiem, nauczyła się tego, jak sama mówiła, ze zmartwień, papierosy trochę na to pomagały.
(1.2) granie przez munsztuk (ciche granie na samym ustniku)
angielski: (1.1) curb bit bułgarski: (1.1) мундщук hiszpański: (1.1) bocado nowogrecki: (1.1) στομίδα rosyjski: (1.1) мундштук , удила