etja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) walka czasownik nieprzechodni (2.1) prowokować, podburzać, podżegać (2.2) etja kappi → konkurować, współzawodniczyć, grać, walczyć
(1.1) etj|a, ~u, ~u, ~u (~an, ~una, ~unni, ~unnar) (2) að etja, atti, att ()
(2.1) Þeim er att saman. → Podburza się ich przeciwko sobie. (2.2) Ég et kappi við hann um heimsmeistaratitilinn í skák. → Walczę z nim o tytuł mistrza świata w szachach.
(2.1) etja + (2.2) etja kappi við +