szakal ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) kilka gatunków z rodzaju , drapieżnik podobny do wilka, lecz od niego mniejszy; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) człowiek pasożytujący na nieszczęściu innych
(1.1) (2.1)
(1.1) W pustyni ziewały hieny i szakale, a drzemiący lew przeciągał potężne cielsko gotując się do pościgów za łupemB. Prus: Faraon.
(2.1) krwiopijca, pasożyt
szakali
< <
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
abazyński: (1.1) бага afar: (1.1) wakri angielski: (1.1) jackal; (2.1) bloodsucker arabski: (1.1) ذئب, ابن آوى, azerski: (1.1) çaqqal baskijski: (1.1) txakal bułgarski: (1.1) чакал czeski: (1.1) šakal esperanto: (1.1) ŝakalo; (2.1) ŝakalo fiński: (1.1) sakaali francuski: (1.1) chacal hiszpański: (1.1) chacal ; (2.1) chupasangre interlingua: (1.1) chacal łaciński: (1.1) thos niemiecki: (1.1) Schakal nowogrecki: (1.1) τσακάλι ; (2.1) τσακάλι ormiański: (1.1) շնագայլ portugalski: (1.1) chacal sanskryt: (1.1) शृकाल, भीरु, शृगाल słowacki: (1.1) šakal ; (2.1) šakal szwedzki: (1.1) schakal turecki: (1.1) çakal ukraiński: (1.1) шакал węgierski: (1.1) sakál włoski: (1.1) sciacallo