arogancja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się
(1.1)
(1.1) Odnosił się do współpracowników z wyjątkową arogancją, nic dziwnego, że nikt go nie lubił.
(1.1) zuchwalstwo, impertynencja, buta, tupet, bezczelność, hucpa
arogant , arogantka arogancki arogancko
arogancja władzy
angielski: (1.1) arrogance, hauteur arabski: (1.1) شموخ, جبر białoruski: (1.1) нахабства , нахабнасць birmański: (1.1) မာန czeski: (1.1) arogance , domýšlivost duński: (1.1) arrogance fiński: (1.1) arroganssi francuski: (1.1) arrogance gudźarati: (1.1) અભિમાન hebrajski: (1.1) יהירות hiszpański: (1.1) arrogancia ido: (1.1) arogemeso jidysz: (1.1) גאווה (gajwe), גדלות (gadles), אַראָגאַנץ (aroganc) kataloński: (1.1) arrogància malgaski: (1.1) angiangy niderlandzki: (1.1) aanmatiging niemiecki: (1.1) Arroganz , Überheblichkeit norweski (bokmål): (1.1) arroganse norweski (nynorsk): (1.1) arroganse nowogrecki: (1.1) αλαζονεία , αλαζονία pali: (1.1) ahaṃkāra pendżabski: (1.1) ਮਾਣ portugalski: (1.1) arrogância rosyjski: (1.1) на́глость , наха́льство rumuński: (1.1) aroganță słowacki: (1.1) arogancia szwedzki: (1.1) arrogans turecki: (1.1) kibir włoski: (1.1) arroganza , prepotenza