urin ()
rzeczownik (1.1) tłuszcz (1.2) sok (1.3) sok
(1.3) urin gastriko → sok żołądkowy
(1.1) gantz, koipe (1.2) zuku, ur
urineko
urin ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) uryna
urin ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) mocz
(1.1) en urin, urinen, uriner, urinerne
(1.1) Dyrlægen har konstateret blod i kattens urin. → Weterynarz stwierdził krew w moczu kota.
(1.1) urinsyre → kwas moczowy • urininkontinens → nietrzymanie moczu
(1.1) tis, pis
urinal , urinale urinere
urin ()
(1.1) mocz, sikać
urino, urinado, urinujo, urinveziko urini urina
urin ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mocz
(1.1) en urin, urinen
urin ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mocz
urin ()
rzeczownik (1.1) mocz
urin ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) mocz
(1.1) en urin, urinen;
(1.1) urinblåsa • urindrivande • urinflaska • urinledare • urinrör • urinsyra
(1.1) kiss
urinera