rota ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tekst przysięgi; (1.2) oddział wojsk lądowych; (1.3) rząd żołnierzy (1.4) para strażaków lub ratowników; (1.5) rodzaj tortur polegający na wpleceniu skazańca w koło (1.6) koło używane w rocie (1.5) (1.7) średniowieczny instrument strunowy, od którego wywodzą się skrzypce (1.8) jeden z typów pieczęci papieskiej
(1.1-8)
(1.1) Ksiądz stanąwszy na stopniach ganku podniósł wysoko srebrzysty krzyż i przy blaskach zórz jął odczytywać rotę przysięgiW. Reymont, Rok 1794.. (1.2) Rotmistrz obowiązywał się królowi na warunkach ściśle określonych co do czasu, żołdu, sposobu wynagrodzenia szkód i t. d. wystawić rotę czyli partję jazdy, zwykle ze 100 do 300 koni złożonąZ. Gloger, Encyklopedia staropolska, Tom II, Jazda polska.. (1.2-3) Od czasu urządzenia w XVII w. piechoty na wzór cudzoziemski i nazwania jej rzędów „rotami,” (1.3) zaczęto roty (1.2) jazdy nazywać stale chorągwiami.
rotny rotny
(1.2-3) (1.5-6) (1.7) < Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 138.
Błędna jest forma dopełniacza liczby mnogiej „”. Poprawna jest wyłącznie forma „rot”.
esperanto: (1.2) roto niemiecki: (1.2) Rotte
rota ()
rzeczownik (1.1) grafik, harmonogram
rota ()
(1.1) 3. literacki (passé simple) czasownika roter
rota ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kurs (1.2) pogrom, klęska
(2.1) od: roto
(3.1) (3.2) (3.3)
(1) rotas
(1.1-2) derrota
(1.2) victoria, triunfo
(1)
rota ()
rzeczownik (1.1) koło (część pojazdu)
rota ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) koło, krąg
(1.1) rota, rotae
rota ()
rzeczownik (1.1) koło (część pojazdu)
(1.1) rota; roti
rota ()
rzeczownik (1.1) koło (część pojazdu)
rota ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) koło (część pojazdu)
rota ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) koło (część pojazdu)
rota ()
rotta
(1.1)
(1.1)