białogłowa () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dziś kobieta, zwłaszcza zamężna;
(2.1)
(1.1)
(1.1) Matka moja oświadcza, mądra białogłowa, / Że z drugim mężem dom ten opuścić gotowa, / A ja się śmieję wesół, ot sobie trzpiot młody!
(1.1) mężatka, białka, podwika
(1.1) panna, niewiasta
białogłowy białagłowka
przysłowia: cztery rzeczy najbardziej pragnie białogłowa: gładkości i dostatku, szat, dobrego słowa • gdzie zejdą się trzy białogłowy, tam już jarmark jest gotowy • kto ma rozum zdrowy, nie słucha białogłowy • które rzecze białogłowa, pisz na bystrej wodzie słowa od bieli czepca noszonego na głowach przez kobiety zamężne – Jan Łoś, Rodzimość języka a wyrazy złożone, „Język Polski” nr 4/1913, s. 100.