hinna ()
czasownik nieprzechodni (1.1) zdążyć (1.2) doganiać rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) błona, membrana (2.2) powłoka (2.3) skórka
(1.1-2) att hinna, hinner, hann, hunnit, hinn! (2.1-3) en hinna, hinnan, hinnor, hinnorna
(1.1) Hinner du göra det till i morgon? → Zdążysz zrobić to do jutra?
(1) hinna ifatt • hinna upp (2) hjärnhinna • åderhinna (2.1) mödomshinna • slemhinna
(1.1-2) zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim