barć ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dziupla z gniazdem pszczół; (1.2) kłoda z wydrążonym otworem dla rodziny pszczelej
(1.1-2)
(1.1) Ma on tu kawał ziemi i lasu, barci swoich pilnuje, rzemiosło sprawia, człowiek spokojny…J. I. Kraszewski: Stara baśń, t. 2, rozdz. VII (1.1) U góry w dębie spróchniałym widać było dziuplę ogromną, jakby stworzoną na to, aby w niej pszczoły dzikie barci założyły.J. I. Kraszewski: Stara baśń, t. 1, rozdz. X
(1.2) ul kłodowy
(1.2) ul
bartnik , bartodziej , bartnictwo , barta , barciak bartny, barciowy, bartniczy, barciakowy
od , a to od rdzenia , bhor- lub bhr̩- → drążyć, brać, trzymać, nieść , , , i
angielski: (1.1) wild beehive białoruski: (1.1) борць ; (1.2) борць niemiecki: (1.1) Baumbeute nowopruski: (1.1) kaltan ; (1.2) kaltan słowacki: (1.1) brt , brť ukraiński: (1.1) борть