schmeißen ()
czasownik mocny, przechodni (1.1) rzucać, rzucić, ciskać, cisnąć, miotać (1.2) dać sobie spokój, porzucać, porzucić, poniechać (1.3) fundować, zafundować, stawiać, postawić (1.4) wyrzucać, wyrzucić, wywalać, wywalić ( z domu, pracy) (1.5) radzić sobie, poradzić sobie (1.6) partaczyć, spartaczyć, zepsuć, zniszczyć, schrzanić
(1.1-6)Wiktionary.de, schmeißen (Konjugation), dostęp 25.04.2022 schmeißen (schmeißt), schmiss, geschmissen (haben)
(1.1) Sie hat sich auf das Bett geschmissen. → Rzuciła się na łóżko. (1.1) Sie versuchten, einen großen Stein ins Wasser zu schmeißen. → Próbowali wrzucić wielki kamień do wody. (1.4) Sie wurden aus dem Wartezimmer geschmissen. → Wyrzucono ich z poczekalni. (1.4) Er wurde aus der Schule geschmissen. → Został wywalony ze szkoły. (1.5) Es ist nicht leicht, den Haushalt ganz allein zu schmeißen. → Nie jest łatwo zupełnie samemu zajmować się domem.
(1.1) um sich schmeißen
(1.3) eine Party schmeißen
(1.1) werfen, schleudern, schmettern (1.2) aufgeben (1.3) spendieren, ausgeben (1.4) hinauswerfen, feuern (1.5) zurechtkommen
Schmeißen , Schmiss , Geschmeiß schmissig
, (), , , (smeitan)
(1.6)