adiutant ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) żołnierz asystujący dowódcy; (1.2) osoba, która ciągle komuś towarzyszy, nadskakujeMałgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 223.
(1.1-2)
(1.1) Stanęliśmy i przez chwilę zaległa taka cisza, że słychać było tętent siwej klaczy dopędzającego nas adiutantaBolesław Prus: Lalka.
adiutantowanie adiutancik adiutantka adiutantować adiutancki
< , ajudant < → pomagający < → pomagać
bułgarski: (1.1) адютант esperanto: (1.1) adjutanto francuski: (1.1) adjudant interlingua: (1.1) adjutante jidysz: (1.1) אַדיוטאַנט (adjutant) szwedzki: (1.1) adjutant włoski: (1.1) aiutante di campo