kaprysić () , ,
czasownik (1.1) być z czegoś niezadowolonym bez określonego powodu; mieć kaprysy
(1.1)
(1.1) Znany i ceniony kupiec Edmund Wajno, obywatel boliwijski, został przyłapany na kradzieży wiązki cennych futer, które starał się wynieść pod paltem ze sklepu. Zwyczajny szopenfeldziarz. Wszedł, zażądał futer i zaczął kaprysić, a kiedy subiekci zajęli się demonstrowaniem, skorzystał z ich nieuwagi.
(1.1) rozczulać się nad sobą, narzekać, wybrzydzać
kapryśny kaprys , kapryszenie
białoruski: (1.1) капрызіць, капрызнічаць bułgarski: (1.1) капризнича rosyjski: (1.1) капризничать ukraiński: (1.1) капризувати włoski: (1.1) fare i capricci