__TOC__ anathema ()
rzeczownik (1.1) klątwaMcKay's English-Polish/Polish-English dictionary, Jan Stanisławski. Random House, New York, 1988, s. 13, ISBN 0-8129-1691-3. (1.2) coś lub ktoś kto jest znienawidzony lub unikany (1.3) anatema
(1.1-3) anathema; anathemas / anathemata
(1.3) ban, curse, excommunication
z anatithenai
anathema ()
rzeczownik (1.1) anatema, wyklęcie, ekskomunika
anathema ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ofiara, rzecz poświęcona bogom (1.2) anatema, klątwa, ekskomunika
(2.1) 2. , od czasownika anathemare
(1.1-2) anathema, ~tis
Larra anathema • Linepithema anathema
(1) (anáthēma)