antałek () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) mała beczułka używana do przechowywania wina i innych trunków o objętości dwóch wiader lub połowy antałaJ. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, Słownik języka polskiego, Warszawa 1900, tom 1, s. 41. (1.2) zawartość antałka (1.1) (1.3) 1/8 oksefta, achtel (1.4) grubas (1.5) głowaVioletta Machnicka, Uwagi o słownictwie „Kronik” Bolesława Prusa, „Acta Universitatis Lodziensis”, „Folia Linguistica” 39/1999, s. 60.
(1.1) Barabaszu, przynieś antałek i szklanki!Juliusz Słowacki: Złota czaszka.
(1.1-3) achtel
antał
białoruski: (1.1) бочачка