śpieszyć ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) zdążać dokądś szybko (1.2) zabierać się do czegoś tak szybko, jak to możliwe, ochoczo czasownik zwrotny niedokonany śpieszyć się (2.1) robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć
(1.1-2) (2.1)
(2.1) Śpieszyła się z przygotowaniem kolacji, żeby zdążyć przed jego przyjściem.
(1.2) śpieszyć z wyjaśnieniem • śpieszyć z pomocą • śpieszyć na ratunek
(1.1) spieszyć (1.2) spieszyć (2.1) spieszyć się
(2.1) ociągać się
pośpiech , spieszność , spieszenie , śpieszenie , pospieszanie , pośpieszanie , pośpieszenie , pospieszenie , pospieszny spieszyć , pośpieszać , pospieszać , pośpieszyć , pospieszyć śpieszny, spieszny, pospieszny, pośpieszny śpiesznie, spiesznie
śpieszy się komuś do kogoś / czegoś • przysłowia: gdy się człowiek śpieszy, to się diabeł cieszy • śpiesz się powoli
istnieją dwa sposoby zapisu: „śpieszyć” i „spieszyć”; oba są poprawne
angielski: (1.1) hurry, hasten; (2.1) rush, hurry, hurry up arabski: (1.1) عجل, أسرع (2.1) اندفع bułgarski: (2.1) бързам chiński standardowy: (2.1) 急 (jí) chorwacki: (2.1) žuriti se czeski: (2.1) spěchat, pospíchat, chvátat dolnołużycki: (1.1) chwataś; (1.2) chwataś; (2.1) spěšyś se, chwataś hiszpański: (1.1) apurarse, darse prisa; (1.2) apurarse, darse prisa; (2.1) apurarse, darse prisa ido: (1.1) hastar; (1.2) hastar; (2.1) hastar islandzki: (2.1) liggja, flýta sér japoński: (2.1) 急ぐ (いそぐ, isogu) jidysz: (2.1) כאַפּן (chapn) łotewski: (2.1) steigties niderlandzki: (1.1) haasten; (2.1) zich haasten rosyjski: (1.1) спешить; (2.1) торопиться rumuński: (1.1) grăbi; (2.1) se grăbi slovio: (2.1) spesxit (спешит) słowacki: (2.1) ponáhľať sa szwedzki: (1.1) skynda, skynda på; (2.1) skynda sig turecki: (2.1) acele etmek