ogrodnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba zajmująca się ogrodem
(1.1)
(1.1) Potem sprowadził ogrodnika, a następnie: kowala, ślusarza, stolarza i kołodziejaB. Prus, Powracająca fala..
(1.1)
(1.1) rolnik
(1.1) badylarz, kwiaciarz, sadownik, warzywnik
ogród , ogródek , ogrodnictwo , ogrodniczki, ogradzanie , ogrodzenie ogrodniczka ogrodniczy, ogrodowy ogradzać , ogrodzić
pies ogrodnika • trzej ogrodnicy • zimni ogrodnicy
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
angielski: (1.1) gardener białoruski: (1.1) агароднік bułgarski: (1.1) градинар czeski: (1.1) zahradník duński: (1.1) havemand , gartner esperanto: (1.1) ĝardenisto fiński: (1.1) puutarhuri francuski: (1.1) jardinier galicyjski: (1.1) xardineiro hiszpański: (1.1) jardinero , hortelano interlingua: (1.1) horticulturista islandzki: (1.1) garðyrkjumaður kazachski: (1.1) бағбан koreański: (1.1) 정원사 litewski: (1.1) gėlininkas , sodininkas , daržininkas łotewski: (1.1) dārznieks macedoński: (1.1) градинар niderlandzki: (1.1) hovenier niemiecki: (1.1) Gärtner nowogrecki: (1.1) κηπουρός polski język migowy: portugalski: (1.1) jardineiro rosyjski: (1.1) садовник , огородник , овощевод słowacki: (1.1) záhradník słoweński: (1.1) vrtnar szwedzki: (1.1) trädgårdsmästare tuvalu: (1.1) tino fai fātoaga ukraiński: (1.1) садівник , садівничий węgierski: (1.1) kertész wilamowski: (1.1) gatner , gātner , giöetner