__TOC__ silence ()
,
rzeczownik policzalny lub niepoliczalny (1.1) cisza (1.2) milczenie czasownik (2.1) uciszać (2.2) wyciszać (2.3) zmuszać do milczenia wykrzyknik (3.1) cisza!
(1) silence; silences
(1.1) When the motor stopped, the silence was almost deafening. → Kiedy silnik się zatrzymał, cisza była prawie ogłuszająca. (1.1) There was a deep silence followed by thunderous applause. → Zapadła głęboka cisza, po czym (po której) nastąpiły gromkie brawa. (2.2) Evenly spaced nucleosomes directly correlate with condensed chromatin and gene silencing.The chromatin remodeller ACF acts as a dimeric motor to space nucleosomes. Racki LR. et. al. Nature. 2009 Dec 24;462(7276):1016-21. PMID 20033039 → Równomiernie rozmieszczone nukleosomy są bezpośrednio skorelowane ze skondensowaną chromatyną i wyciszaniem genów.
(1.1) election silence • electoral silence • campaign silence
(1.1) quietness
silent silent, silently silencer
< <
silence ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cisza, milczenie, spokój
(1.1) silence; silences
silencieux silencieux silencieusement la parole est d'argent mais le silence est d'or