pokrzywa ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , rodzaj roślin z rodziny pokrzywowatych; (1.2) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju pokrzywa (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami (1.3) nauczycielMonika Rzeszutek, Rośliny w szkolnym ogrodzie, czyli nazwy botaniczne w socjolekcie uczniowskim, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 229. (1.4) jasnota białaElżbieta Rudnicka-Fira, Ludowe nazwy roślin leczniczych w gwarach byłego powiatu dąbrowsko-tarnowskiego, „Poradnik Językowy” nr 4/1979, s. 174.
(1.1-4)
(1.2) Raz, gdy wpadłem w pokrzywy, miałem całe ręce pokryte bąblami. (1.2) Słyszałem, że pokrzywa ma bardzo dużo zastosowań leczniczych.
(1.2) ; koprzywaŁukasz Łuczaj, Dziko rosnące rośliny jadalne użytkowane w Polsce od połowy XIX w. do czasów współczesnych, „Etnobiologia polska”, vol. 1/2011, s. 114., żegawka (1.4) biała pokrzywa, głucha pokrzywa, martwa pokrzywa
(1.1) rodzaj (1.2) roślina
pokrzywnik , pokrzywienie , Pokrzywnica , Pokrzywnia , pokrzywowate , pokrzywowce , Pokrzywy pokrzywka pokrzywić pokrzywowy
róży nic nie szkodzi, choć w pokrzywach stoi • pokrzywa czym najzieleńsza, tym najgorętsza
(1.2) Kazimierz Nitsch, Z dziejów polskich wyrazów i zwrotów. Pszonak albo pszczonóg, „Język Polski” nr 7/1914, s. 209. < T., Wyniki badań, „Poradnik Językowy” nr 6/1912, s. 91. lub
angielski: (1.2) nettle baskijski: (1.2) asun białoruski: (1.1) крапіва ; (1.2) крапіва bułgarski: (1.1) коприва ; (1.2) коприва dolnołużycki: (1.2) kopśiwa esperanto: (1.2) urtiko fiński: (1.2) nokkonen francuski: (1.2) ortie górnołużycki: (1.2) kopřiwa hebrajski: (1.2) סרפד (sirpad) hiszpański: (1.1) ortiga ; (1.2) ortiga ido: (1.2) urtiko interlingua: (1.2) urtica kazachski: (1.2) қалақай łaciński: (1.1) Urtica ; (1.2) urtica niemiecki: (1.1) Brennnessel ; (1.2) Brennnessel norweski (bokmål): (1.2) nesle nowogrecki: (1.1) τσουκνίδα ; (1.2) τσουκνίδα nowopruski: (1.1) nāts ; (1.2) nāts osetyjski: (1.2) пысыра rosyjski: (1.2) крапива staroangielski: (1.2) netele staropruski: (1.1) noatis ; (1.2) noatis szorski: (1.2) шалғанақ turecki: (1.2) ısırgan, ısırgan otu ukraiński: (1.2) кропива węgierski: (1.2) csalán wilamowski: (1.2) brijessuł , brjēsuł , brinesuł włoski: (1.2) ortica