zeszmacić ()
, ,
czasownik przechodni (1.1) zrobić z czegoś szmatę, zniszczyć (1.2) spowodować, że ktoś staje się szmatą (1.3) sprawić, że coś straciło wartość, dobrą opinię; zniesławić kogoś czasownik zwrotny zeszmacić się (2.1) zniszczyć się, wyświechtać się (2.2) stać się szmatą, człowiekiem podłym (2.3) o kobiecie: stać się rozwiązłą
(1.1-3) (2.1-3)
(1.1) Ale zeszmaciłaś tę książkę. (1.2) Ciągała młodszą siostrę po wszystkich podejrzanych imprezach i zupełnie ją zeszmaciła. (1.3) Zupełnie zeszmacił ją w oczach znajomych. (2.1) Ta sukienka się zupełnie zeszmaciła. (2.2) Nie rozumiem, jak mogłeś się aż tak zeszmacić.
(1.1) wyświechtać, zszargać, zniszczyć (1.2) spodlić, upodlić, poniżyć, upokorzyć (1.3) zhańbić (2.1) znosić się (2.2) spodlić się, upodlić się
szmacić szmacianka , szmateks , zeszmacenie , szmata