__TOC__ сꙑнъ ()
ⱄⱏⰺⱀⱏ
synŭ
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) syn (1.2) potomek, dziecko (1.3) potomek rodziny, klanu (1.4) Syn Boży (1.5) młode (1.6) wieża
(1.1-6) lub
(1.6) стлъпъ, трѣмъ
(1.1) отрочѧ, чѧдо
(1.1-5) źródłosłów dla , , odziedziczone z , z , z , , , , (sūnú) (1.6) niejasna; ostatecznie prawdopodobnie z tego samego źródła co (móssūn) → drewniana wieża/budynek; palisada, ogrodzenie drewniane, np. z języka irańskiego, (mæsyg) → wieża wiązano także z → sypać lub → płot
сꙑнъ ()
synŭ
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) syn (1.2) potomek, dziecko (1.3) potomek plemienia, rodziny, klanu (1.4) określenie młodszego księcia w stosunku do wielkiego księcia (1.5) coś blisko związanego z czymś (1.6) Syn Boży (1.7) syn duchowy (1.8) wieża
(1.1-7) (1.8)
(1.8) вѣжа, стлъпъ, соунъ, сѫнъ
(1.1-7) źródłosłów dla > , , • odziedziczone z , z , z , , , , (sūnú) (1.8)