Brache ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) odłóg, ugór, nieużytek (1.2) czas leżenia odłogiem (1.3) zaniedbana, opuszczona działka
(1.1-3)Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
(1.2) Während der Brache erholt sich das gerodete Land. → Leżąc odłogiem wykarczowana ziemia odpocznie.
(1.1) sandige Brache • auf der Brache pflügen • als Brache liegen bleiben → leżeć odłogiem
(1.1) Brachacker, Brachfeld, Brachflur, Brachland
brach