błyskawica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi
(1.1)
(1.1) Po błyskawicy zawsze następuje grzmot.
(1.1) błysk, światło
(1.1) piorun
błysk , błyskotka , błyskanie , błyszczenie , pobłyskiwanie , błyskotliwość błysnąć, błyskać , błyszczeć , pobłyskiwać błyskawiczny, błyskowy, błyskawicowy błyskawicznie
z szybkością błyskawicy • lotem błyskawicy
amharski: (1.1) መብረቅ angielski: (1.1) lightning, flash of lightning baskijski: (1.1) tximistargi białoruski: (1.1) маланка , бліскавіца bułgarski: (1.1) светкавица chiński standardowy: (1.1) 电 (diàn) czeski: (1.1) blesk czuwaski: (1.1) ҫиҫӗм duński: (1.1) lyn esperanto: (1.1) fulmo fiński: (1.1) salama francuski: (1.1) éclair grenlandzki: (1.1) innaallagiaq hiszpański: (1.1) relámpago islandzki: (1.1) elding japoński: (1.1) 稲妻 (いなずま, inazuma), 雷光 (らいこう, raikō) jidysz: (1.1) בליץ (blic) karaimski: (1.1) йылдырым kaszubski: (1.1) łiskawica kataloński: (1.1) llamp kazachski: (1.1) найзағай łaciński: (1.1) fulgur niderlandzki: (1.1) bliksem niemiecki: (1.1) Blitz nowogrecki: (1.1) αστραπή nowopruski: (1.1) mēldi rosyjski: (1.1) мо́лния słowacki: (1.1) blesk szwedzki: (1.1) blixt turecki: (1.1) şimşek ukraiński: (1.1) блискавка , блискавиця włoski: (1.1) lampo