__TOC__ lada ()

,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rodzaj stołu lub blat w sklepach, służący do obsługi klientów, wydawania oraz prezentacji towaru (1.2) skrzyniaZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 136. (1.3) sklepBarbara Bartnicka, Język i my. 4, WSiP, Warszawa 1994, s. 42. partykuła (2.1) jakikolwiek, małowartościowy przyimek (3.1) …służący do tworzenia związków wyrazowych w funkcji przysłówków czasu: za

(1.1) (2.1) (3.1)

(1.1) Za ladą stała piękna blondynka. (2.1) Zakochałby się w lada jakiej kobiecie, byleby miała cyce jak dzbany. (3.1) Uważaj, bo lada chwila może wrócić kierownik i nas opieprzy.

(2.1) lada + / (3.1) lada + jednostka czasu w mianowniku

(3.1) lada chwila • lada dzień • lada moment

(1.1) kontuar; (2.1) byle

(1.1) kupić spod lady / sprzedać spod lady • towar spod lady (2.1) nie lada

(1.2) (2.1) < < (→ tylko) + (→ niech)

angielski: (1.1) counter; (2.1) any baskijski: (1.1) salmahai, erakusmahai esperanto: (1.1) vendotablo francuski: (1.1) comptoir hiszpański: (1.1) mostrador jidysz: (1.1) צאָלבאַנק (colbank) nowogrecki: (1.1) πάγκος rosyjski: (1.1) прилавок ; (2.1) любой szwedzki: (1.1) disk

lada ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) stodoła

(1.1) lada, ladan, lador, ladorna