__TOC__ fotel ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj jednoosobowego siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami; (1.2) stanowisko, urząd
(1.1-2)
(1.1) Dopiero po chwili zorientował się, że to, co wziął za kanapę, było obszernym fotelem, w którym uprzejma interlokutorka musiała ścieśnićsię z konieczności ścieśnić.
(1.1) usiąść w fotelu • wygodny fotel
(1.1)
(1.1) fotel bujany / dentystyczny / ginekologiczny / lotniczy (1.2) fotel premiera / prezydencki / dyrektorski / ministerialny
fotelik fotelowy
Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 118.
(1.1)
angielski: (1.1) armchair arabski: (1.1) كرسي baskijski: (1.1) besaulki bułgarski: (1.1) фотьойл , кресло chorwacki: (1.1) naslonjač czeski: (1.1) křeslo dolnołużycki: (1.1) sedło duński: (1.1) lænestol , armstol esperanto: (1.1) brakseĝo, fotelo; (1.2) seĝo estoński: (1.1) tugitool fiński: (1.1) nojatuoli francuski: (1.1) fauteuil górnołużycki: (1.1) křesło , stoł , mjechki stólc , zesl hiszpański: (1.1) butaca , sillón interlingua: (1.1) sede a bracios, sedia confortabile jidysz: (1.1) פֿאָטעל (fotel) kaszubski: (1.1) zesel kataloński: (1.1) butaca macedoński: (1.1) фотелја niemiecki: (1.1) Sessel norweski (bokmål): (1.1) lenestol nowogrecki: (1.1) πολυθρόνα rosyjski: (1.1) кресло rumuński: (1.1) fotoliu słowacki: (1.1) kreslo szwedzki: (1.1) fåtölj turecki: (1.1) koltuk ukraiński: (1.1) крісло węgierski: (1.1) fotel włoski: (1.1) poltrona , strapuntino (składany)
fotel ()
rzeczownik (1.1) fotel
(1.1) fotelágy • plüssfotel
(1.1) karosszék, karszék