binda ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szpagat do zszywania książki (1.2) dekoracyjne prążki na grzbiecie książki (1.3) elastyczny grzbiet do bindowania dokumentów (1.4) opaska do podwiązywania wąsów; (1.5) rodzaj diademu, ozdobna kobieca opaska na głowę
(1)
binda rycerska
bindownica, bindowanie bindować
binda ()
,
czasownik (1.1) wiązaćhttps://iecor.clld.org/languages/elfdalian
< <
binda ()
czasownik (1.1) wiązać
< <
binda ()
,
czasownik (1.1) wiązaćhttps://iecor.clld.org/languages/oldfrisian
< <
binda ()
czasownik przechodni (1.1) zawiązywać, przywiązywać, przytraczać (1.2) wiązać, związywać, krępować (1.3) wiązać, łączyć czasownik zwrotny binda sig (2.1) wiązać się (np. umową), zobowiązywać się rzeczownik, rodzaj wspólny (3.1) opaska (higieniczna), opatrunek, bandaż (3.2) podpaska
(1-2) att binda, binder, band, bundit, bind!; pres. part. bindande, perf. part. bunden (3) en binda, bindan; bindor, bindorna
(1.1) fastbinda, fästa, knyta (1.2) sammanbinda, sammanfoga (1.3) förbinda, sammanhålla (2.1) förbinda sig, förplikta sig, åta sig (3.1) förband, bandage (3.2) dambinda, mensskydd
bindning, bindande bindande
czasownik frazowy binda fast • binda för • binda ihop • binda in • binda om • binda samman • binda upp sig
< <
zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim