__TOC__ driva ()
(1.1) 3. literacki (passé simple) czasownika driver
driva ()
czasownik przechodni (1.1) prowadzić, pędzić (np. bydło), napędzać (np. zwierzynę), wpędzać (np. do grobu) (1.2) napędzać (np. młyn, rozwój), prowadzić (np. handel) (1.3) uparcie prowadzić (np. sprawę), uparcie utrzymywać (np. tezę) czasownik nieprzechodni (2.1) dryfować (np. o łodzi), włóczyć się, szwendać się (2.2) żartować, naśmiewać się, nabijać się rzeczownik, rodzaj wspólny (3.1) stos, sterta, usypisko; o śniegu: zaspa
(1-2) att driva, driver, drev, drivit, driv!; pres. part. drivande, perf. part. driven (3.1) en driva, drivan; drivor, drivorna
(2.2) driva med någon → naśmiewać się z kogoś
(1.1) driva till det yttersta → doprowadzać do ostateczności
(1.1) föra, fösa, pådriva (1.2) hålla igång, upprätthålla, bedriva (1.3) hävda, förfäkta (2.1) föras omkring, gå omkring, irra (2.2) skämta, skoja, förlöjliga, håna (3.1) hög, anhopning
driv, drev, drift, drivande, drivning, driveri bedriva driven, drivande
złożenie rzeczownikowe sanddriva, snödriva złożenie czasownikowe bortdriva, dagdriva, framdriva, genomdriva, hängdriva, indriva, pådriva, underdriva, uppdriva, utdriva, överdriva czasownik frazowy driva av • driva bort • driva fram • driva igenom • driva ihop • driva in • driva ner • driva omkring • driva på • driva samman • driva upp • driva ut fraza czasownikowa driva gyckel • driva gäck • driva något till sin spets • driva saken till sin spets • gå och driva
zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim