illa ()
przysłówek (1.1) źle
(1.1)
(1.1) væl
illa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wyspa
illa ()
zaimek osobowy (1.1) ona
(1.1) illa; illas
(1.1) Illa me dansara. → Ona tańczy dla mnie.
(1.1) ille
illa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wyspa
(1.1) illa; illes
illa ()
przysłówek (1.1) tam, tamtędy zaimek wskazujący (2.1) tamta
(2.1) zobacz odmianę w aneksie
(2.1) por. ille, illud
illa ()
przysłówek (1.1) źle, niedobrze, niepoprawnie (1.2) nagannie, karygodnie, niegodziwie (1.3) szkodliwie, nieprzychylnie, złośliwie (1.4) obrzydliwie, odrażająco, odpychająco (1.5) (wzmacniające) bardzo, wielce, niesamowicie, strasznie przymiotnik (2.1) (w funkcji orzecznika) zły, niedobry
(1) illa, (2.1) illa, illa, illa,
(1.1) dåligt, uselt, felaktigt, olämpligt (1.2) förkastligt, ont, ondskefullt (1.3) skadligt, ofördelaktigt, elakt (1.4) obehagligt, otrevligt, fult, motbjudande (1.5) mycket, högeligen, intensivt, gruvligt
ill-
fraza czasownikowa fara illa • göra sig illa • ligga illa till • ta illa upp • ta illa vid sig • tycka illa vara • vara illa ute złożenie przymiotnikowe illavarslande, illasinnad fraza przysłówkowa om det vill sig illa