biegać ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi (1.2) często gdzieś chodzić, żyć aktywnie (1.3) mieć kłopoty jelitowe (1.4) napadać (1.5) uciekać
(1.1-3)
(1.1) Codziennie biegam koło domu, bo tak zalecił mi lekarz. (1.1) Biega, krzyczy pan Hilary: • „Gdzie są moje okulary?”Julian Tuwim Pan Hilary (1.1) Psy biegały po podwórku i głośno ujadały. (1.2) Janka miała mnóstwo rzeczy na głowie, biegała na wykłady, pracowała i opiekowała się chorą sąsiadką. (1.3) Za dużo zjadłem tych śliwek, biegam po nich całe popołudnie.
(1.1) latać, ganiać,
nadbiegać , pobiegać
biegać z kąta w kąt
(1.1) czasownik „biegać” określa pewną regularność, ciągłość; zaś dla wyrażenia czynności, która dotyczy danej chwili używa się czasownika „biec”
angielski: (1.1) run białoruski: (1.1) бегаць chiński standardowy: (1.1) 跑 (pǎo) czeski: (1.1) běhat duński: (1.1) løbe; (1.2) løbe; (1.5) løbe esperanto: (1.1) kuri francuski: (1.1) courir galicyjski: (1.1) correr hiszpański: (1.1) correr jaćwieski: (1.1) skraid japoński: (1.1) 走る (はしる, hashiru) kaszubski: (1.1) nëkac kataloński: (1.1) córrer litewski: (1.1) bėgti łaciński: (1.1) curro niemiecki: (1.1) laufen norweski (bokmål): (1.1) løpe norweski (nynorsk): (1.1) løpe, laupa, laupe, løpa nowogrecki: (1.1) τρέχω rosyjski: (1.1) бегать szwedzki: (1.1) springa, löpa ukraiński: (1.1) бігати wepski: (1.1) jokseta wilamowski: (1.1) łaufa, łaojfa