amanecer ()
czasownik nieprzechodni (1.1) świtać, dnieć (1.2) pojawiać się o świcie, zjawiać się o świcie, zdarzać się o świcie (1.3) pojawiać się nagle, zjawiać się nagle rzeczownik, rodzaj męski (2.1) świt, brzask (2.2) zaranie, początek
(1.1) (1.2-3) (2.1-2) amaneceres
(1.1) Cuando aquí amanece, en alguna parte anochece. → Gdy tutaj świta, gdzieś nastaje noc. (1.2) Al día siguiente de la boda, el novio amaneció en la casa de la novia completamente borracho. → Następnego dnia po weselu, pan młody zjawił się o świcie w domu pani młodej zupełnie pijany.
amanecida
(2) al amanecer → o świcie