intonować ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) mówić, odpowiednio akcentując i modulując głos (1.2) zaczynać śpiewać dając sygnał do zbiorowego śpiewu
(1.1-2)
(1.2) Cały czas Tadek trzymał mikrofon i komentował, uprzedzał wydarzenia, intonował modlitwy czy śpiewy.
(1.1) prawidłowo intonować (1.2) intonować hymn / pieśń
(1.1) wymawiać (1.2) śpiewać, zaczynać
zaintonować intonacja , intonowanie
<
angielski: (1.1) intone bułgarski: (1.1) интонирам hiszpański: (1.1) entonar kataloński: (1.1) entonar niemiecki: (1.1) intoniern włoski: (1.1) intonare