kompromitować () , ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) o człowieku szkodzić czyjejś opinii, narażać na wstyd lub śmieszność (1.2) być dowodem na czyjąś niekorzyść czasownik zwrotny niedokonany kompromitować się (2.1) kompromitować (1.1) siebie samego (2.2) kompromitować (1.1) siebie nawzajem
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Załóż garnitur na to wesele, nie kompromituj mnie przy ludziach (1.2) Jacek niczego się nie bał, bo miał jakieś faktury, które kompromitowały szefa. (2.1) […] pokaż, co umiesz… nie kompromituj się przy chorym…B. Prus: Lalka (2.2) Anka z Jankiem kompromitowali się przy swoich znajomych.
(1.1) ośmieszać (1.2) dekonspirować, demaskować (2.1) blamować się, ośmieszać się, zbłaźnić się
kompromat , skompromitowanie , kompromitacja, kompromitowanie
angielski: (1.1) discredit bułgarski: (1.1) компрометирам; (2.1) компрометирам се duński: (1.1) kompromittere esperanto: (1.1) kompromiti; (2.1) kompromitiĝi, kompromiti sin niemiecki: (1.1) kompromittieren rosyjski: (1.1) компромети́ровать; (1.2) компромети́ровать szwedzki: (1.1) kompromettera; (2.1) kompromettera sig