dwugłowy ()
,
przymiotnik (1.1) mający dwie głowy
(1.1)
(1.1) Po wsi poszła fama, że Mućka u Wiśniewskich urodziła dwugłowe cielę.
(1.1) mięsień dwugłowy • dwugłowy orzeł / potwór / stwór • dwugłowe cielę
angielski: (1.1) bicipital, ancipital, two-headed, bicephalous białoruski: (1.1) двухгаловы bułgarski: (1.1) двуглав duński: (1.1) tohovedet, 2-hovedet francuski: (1.1) bicéphale hiszpański: (1.1) bicéfalo niemiecki: (1.1) zweiköpfig nowogrecki: (1.1) δικέφαλος rosyjski: (1.1) двухголовый, двуглавый ukraiński: (1.1) двоголовий węgierski: (1.1) kétfejű włoski: (1.1) bicipite, bicefalo