__TOC__ buchta ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zwinięta lina; (1.2) miejsce rozgrzebane przez dziki poszukujące pożywienia; (1.3) mała zatoka (1.4) najczęściej nadziewana, słodka bułka drożdżowa, pieczona lub gotowana na parze; (1.5) więzienie (1.6) przegroda dla świń (1.7) piekarskie duża, poczwórna bułkaStefan Wyrębski, O potrzebie polszczenia słownictwa technicznego, „Poradnik Językowy” nr 1/1948, s. 16.
(1.2) buchtowisko (1.6) bucht
buchtowisko buchtować
(1.1) (1.2-3) (1.4) <
(1.4) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
(1.5) niemiecki: (1.1) Bucht ; (1.2) Saubruch ; (1.3) Bucht ; (1.4) Buchtel ż
buchta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) placek drożdżowy (1.2) bryła (1.3) szturchaniec, kuksaniec (1.4) fajtłapa, safanduła, fujara, ciapa (1.5) dziewczyna
(1.1)