beocki ()
, ,
przymiotnik (1.1) od Beocja (1.2) nierozgarnięty, ograniczony, pozbawiony fantazji twórczej
(1.1-2)
(1.1) Tam będzie Troja, tu - równina pod beockim Aulis, gdzie wedle mitu i kilku opowiadaczy wojska Hellady znieruchomiały w drodze do Troi.
Beocja
(1.2) od nazwy Beocji (), krainy rolniczo-pasterskiej w starożytnej Grecji, której mieszkańcy uważani byli przez Ateńczyków za nieuków i gburów
(1.2)