bezwartościowy () , ,
przymiotnik (1.1) nieposiadający żadnej wartości (1.2) złej jakości (1.3) o osobie mający zły, słaby charakter, niemający żadnych zalet
(1)
(1.1) Daj spokój! Ten grat jest bezwartościowy. (1.1) Jednocześnie Werner odnosił się do wszelkich przejawów nowoczesnej sztuki jako do czegoś „strasznego” lub „bezwartościowych śmieci”, a nawet obraził berlińską prasę liberalną, narzekając, że „sztuka była lepsza, gdy krytycy byli lepsi”Alexandra Richie, Berlin - imperialna stolica Hohenzollernów, histmag.org. (1.3) Po tym, co Tomek zrobił Agnieszce, wiem już, że jest to człowiek bezwartościowy.
(1.1) bezużyteczny, nieużyteczny, nic niewart, niewart funta kłaków, niewart złamanego grosza, niewart złamanego szeląga (1.2) byle jaki, do chrzanu, do niczego, lichy, mierny, nędzny, niepotrzebny, tandetny, szmatławy, zużyty (1.3) beznadziejny, podły, plugawy
(1.1) wartościowy, cenny
bezwartościowość
angielski: (1.1) worthless arabski: (1.1) غس czeski: (1.1) bezcenný duński: (1.1) værdiløs esperanto: (1.1) senvalora; (1.2) senvalora fiński: (1.1) arvoton francuski: (1.1) sans valeur hiszpański: (1.1) sin valor niemiecki: (1.1) wertlos norweski (bokmål): (1.1) verdiløs, verdilaus norweski (nynorsk): (1.1) verdilaus, verdlaus nowogrecki: (1.1) χωρίς αξία sanskryt: (1.1) अगुण słowacki: (1.1) bezcenný; (1.2) bezcenný