autonomia () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) częściowa niezależność; (1.2) swoboda działania
(1.1)
(1.1) Władze obszaru, który posiada autonomię, mogą często tworzyć własne ustawodawstwo. (1.2) Dając dziecku autonomię, nie myl jej nigdy z bezkarnością.
autonomiczny, autonomistyczny autonomizowanie , autonomistka , autonomista , autonomiczność autonomicznie Autonomia Palestyńska (autonomía) ; źródłosłów dla
angielski: (1.1) autonomy białoruski: (1.1) аўтаномія ; (1.2) самаўрад bułgarski: (1.1) автономия duński: (1.1) autonomi ; (1.2) autonomi esperanto: (1.1) aŭtonomeco fiński: (1.1) autonomia francuski: (1.1) autonomie hiszpański: (1.1) autonomía interlingua: (1.1) autonomia islandzki: (1.1) sjálfsstjórn ; (1.2) sjálfstæði jidysz: (1.1) אויטאָנאָמיע (ojtonomje); (1.2) אויטאָנאָמיע (ojtonomje) kataloński: (1.1) autonomia ; (1.2) autonomia niderlandzki: (1.1) autonomie niemiecki: (1.1) Autonomie portugalski: (1.1) autonomia rosyjski: (1.1) автономия szwedzki: (1.1) autonomi turecki: (1.1) özerklik, muhtariyet, otonomi ukraiński: (1.1) автономія węgierski: (1.1) autonómia włoski: (1.1) autonomia ; (1.2) autonomia
autonomia ()
rzeczownik (1.1) autonomia
autonomiazale, autonomiko, autonomista, autonomo autonomista
autonomia ()
rzeczownik (1.1) autonomia
(1.1) autonomi‧a
autonomia ()
rzeczownik (1.1) autonomia
autonomia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) autonomia (1.2) autonomia (swoboda działania)
(1.1-2) autonomia; autonomies
autonomia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) autonomia
autonomia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) autonomia
autonomia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) autonomia, niezależność, samostanowienie (1.2) niezależność, wolność
(1.1) indipendenza
autonomo