miotła ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy; (1.2) coś przypominającego kształtem miotłę (1.1) (1.3) (1.4) (1.5) uprawnienia administratora w portalu internetowym
(1)
(1.1) Weź miotłę i pomóż mamie sprzątać. (1.1) Czynił to zawsze z nader pilną uwagą i jednym rzutem oka odkrywał najmniejsze źdźbło słomy lub ziarenko kurzu, którego nie zgarnęła miotła służącej.J. Potocki: Rękopis znaleziony w Saragossie
(1.1) miotło-grabie • latać na miotle
mietlica , zmiotek , zmiotka , pomiotło , miotlarz , zmiotek miotełka miotlisko zamiatać , zmiatać , wymiatać , obmiatać , zamieść , zmieść , wymieść , obmieść , podmiatać , podmieść miotłowy, miotełkowy
nowa miotła • siedzieć jak mysz pod miotłą / siedzieć cicho jak mysz pod miotłą
, nazwa narzędzia utworzona od → rzucać, wiać, rozwiewać, zgarniać, zmiatać
albański: (1.1) fshesë angielski: (1.1) broom, besom baskijski: (1.1) erratz białoruski: (1.1) мятла , венік bułgarski: (1.1) метла chorwacki: (1.1) metla czeski: (1.1) koště , pometlo duński: (1.1) kost esperanto: (1.1) balailo fiński: (1.1) luuta francuski: (1.1) balai galicyjski: (1.1) vasoira gudźarati: (1.1) ઝાડુ (jhāḍu) hebrajski: (1.1) מטאטא hiszpański: (1.1) escoba interlingua: (1.1) scopa jidysz: (1.1) בעזעם (bezem) kazachski: (1.1) сыпырғыш łaciński: (1.1) scopa macedoński: (1.1) метла marathi: (1.1) केरसुणी niderlandzki: (1.1) bezem niemiecki: (1.1) Besen nowogrecki: (1.1) σκούπα nowopruski: (1.1) klakstā , klekstā połabski: (1.1) metlă portugalski: (1.1) vassoura rosyjski: (1.1) метла́ serbski: (1.1) метла słowacki: (1.1) metla słoweński: (1.1) metla staropruski: (1.1) klexto suahili: (1.1) ufagio szwedzki: (1.1) kvast , sopkvast tetum: (1.1) ai-saar tuvalu: (1.1) pulūmu, halu ukraiński: (1.1) мітла , віник węgierski: (1.1) seprű wilamowski: (1.1) bazum , bāzum , bāzm̥ , baozum włoski: (1.1) scopa wolof: (1.1) bale