__TOC__ kulig ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zabawa zapustna połączona z objeżdżaniem na saniach domów sąsiedzkichw:Jędrzej Kitowicz: O zapustach i kuligach, później także kawalkada sań jadących dla zabawy; ; (1.2) przejażdżka sankami połączonymi i zaprzęgniętymi do konia lub pojazdu mechanicznego rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) (2.2) każdy drobny ptak (np. siewka, komusznik, biegus, brodziec, piaskowiec)
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) A kulig wciąż pędził galopem, krzycząc, gwiżdżąc, śpiewając, strzelając z batów, choć droga była pełna zatok.Bolesław Prus: Placówka (1.1) Poczynały się te kuligi zwyczajnie w przedostatni tydzień zapustny i trwały do Wstępnej Środy. Że takowe kuligi najwięcej bawiły się pijatyką i obżarstwem, przeto mniej dbając o tańce, przestawali na jakim takim skrzypku, czasem z karczmy porwanym albo między służącą czeladzią wynalezionym…
(1.1-2) jechać kuligiem • objeżdżać kuligiem
(1.1) kulik, szlichtada (1.2) kulik (2.1-2) kulik
(1.1-2) kuligowicz kuligowy (2.1) kuligowaty
(1.1) Etymologia słowa nie jest jasna. Prawdopodobnie od (jak pierwotnie zresztą nazywano tę zabawę), gdyż szlachta w tłumnym i szumnym korowodzie odwiedzała dwory sąsiedzkie, szukając rzekomo ptaka kulika. O takim źródle tego słowa może świadczyć również fakt, iż wodzirej podczas zabawy kuligowej miał na sobie maskę z długim ptasim dziobem. Być może źródła skojarzenia głośnej zabawy z kulikiem należy szukać w fakcie, iż ptaki o tej nazwie były dokuczliwe ze względu na naprzykrzanie się i krzykliwość. Możliwe jest także pochodzenie od , gdyż jako sygnału do kuligu używano laski z kulą, którą przesyłano od domu do domu„Wisła”, VII, s. 169.. Etymologii słowa dopatrywano się również w ( kulik), co znaczyło snop czegoś, a w tym przypadku mogło oznaczać zebranych na zabawę sąsiadów.
(1.2) zobacz też: sankada
(2.1) angielski: (1.1) sleighing party, sleigh ride kaszubski: (1.1) kùling niemiecki: (1.1) Schlittenpartie
kulig ()
przymiotnik (1.1) zabawny, fajowy
(1.1) kulig, kuligt, kuliga;
(1.1) kul, rolig, lustig, skojig
→ fajny + przyrostek tworzący przymiotniki